€950 miljoen. Geen cent minder benzine. De overheid helpt je niet — ze stuurt je een richting op. En die richting kennen we.
Auteur: Redactie Algemeen Vrije Opinie Leestijd: 32 minuten Geen tijd? Scroll naar de samenvatting onderaan.
Het is maandag 21 april 2026. Drie ministers staan achter drie microfoons. Herbert van Economische Zaken, Heinen van Financiën, Van Veldhoven van Klimaat en Groene Groei. Ze presenteren wat ze een “steunpakket” noemen. Bijna een miljard euro. De woorden zijn zorgvuldig gekozen. “Compensatie.” “Steun.” “Helpen.”
Laten we direct duidelijk zijn over waar wij staan.
Dit is geen steunpakket. Dit is bewuste sturing. De overheid heeft niet het recht om te bepalen hoe jij je verplaatst, wat je rijdt en wanneer je tankt. Maar dat is precies wat ze aan het doen zijn — onder het mom van een crisis die ze niet willen oplossen, omdat de crisis het instrument is. Of dit opzet is of incompetentie maakt ons eerlijk gezegd niet meer uit. Het effect is controle. En dat moet stoppen.
De benzineprijs staat boven de €2,65 per liter, diesel boven de €2,40, de olieprijs boven de honderd dollar. De overheid grijpt in, zou je denken. Maar dat doet ze niet. Ze maakt benzine niet goedkoper. Ze verlaagt de accijns niet. Duitsland deed dat vorige week wel — zeventien cent per liter eraf. Nederland niet. Het kabinet-Jetten vindt accijnsverlaging “te duur” en “te weinig gericht op lage inkomens.”
Wat je wél krijgt: twee cent extra reiskostenvergoeding per kilometer — als je werkgever dat wil betalen, want verplicht is het niet. Een halvering van de wegenbelasting voor bestelbusjes — voor een half jaar. Een subsidie om je benzineauto in te ruilen voor een tweedehands elektrische auto — als je een laag inkomen hebt. En een “noodfonds” van vijftig miljoen euro voor de allerarmsten.
Dat is geen steunpakket. Dat is een duwtje. In een heel specifieke richting. En als je die richting volgt — van fossiel naar elektrisch, van onafhankelijk naar afhankelijk, van vrij naar gecontroleerd — dan begin je iets te herkennen. Want we hebben dit eerder gezien. We hebben dit exact eerder gezien.
De Wiskunde Die Ze Hopen Dat Je Niet Maakt
Laten we even rekenen. Gewoon, met een rekenmachine. Zonder ideologie.
De benzineprijs is sinds het begin van het Iran-conflict met meer dan vijftig eurocent per liter gestegen. Een gemiddeld huishouden dat honderd liter per maand tankt — en dat is conservatief voor een gezin met één auto en woon-werkverkeer — betaalt vijftig euro per maand meer. Zeshonderd euro per jaar extra. Zonder dat er ook maar iets is veranderd aan je rijgedrag, je woonplaats of je baan.
Wat biedt het kabinet? De reiskostenvergoeding gaat van drieëntwintig naar vijfentwintig cent per kilometer. Laten we het uitrekenen voor iemand die veertig kilometer per dag pendelt — twintig heen, twintig terug — tweehonderd werkdagen per jaar. Dat is achtduizend kilometer per jaar. Twee cent extra per kilometer is honderdzestig euro per jaar. Bruto. Netto — in de belastingschijf van 37 procent — is dat honderd euro per jaar. Iets meer dan acht euro per maand.
Lees dat nog eens. Je betaalt vijftig euro per maand extra aan de pomp. Je krijgt acht euro terug. Als je werkgever dat wil betalen. Als je in loondienst werkt. Als je überhaupt een reiskostenvergoeding ontvangt.
En dan nog iets dat niemand benoemt: die twee cent extra is niet eens nieuw geld. Het is een verhoging van de maximale onbelaste vergoeding. Dat betekent dat het kabinet toestaat dat werkgevers meer mogen vergoeden zonder dat er belasting over wordt geheven. Het kabinet betaalt niets. De werkgever betaalt — als hij wil. En de werkgeversvereniging AWVN waarschuwde al dat “waarschijnlijk niet alle bedrijven de hogere vergoeding gaan opplussen.”
Dus het steunpakket voor de benzineprijs is: een suggestie aan je werkgever om je acht euro per maand extra te geven. Terwijl de overheid elke maand tientallen miljoenen meer binnenkrijgt via btw op de gestegen brandstofprijzen — want btw is een percentage, hoe hoger de prijs, hoe meer de staat verdient.
Dit is geen hulp. Dit is bewust niets doen terwijl je profiteert van de ellende. De overheid verdient aan jouw pijn en geeft je een fooi terug. Wij vinden dat onacceptabel. Niet een beetje. Volledig.
En Nu De Rekening: Jij Betaalt Je Eigen “Steun”
Het wordt nog mooier. Want het pakket van bijna een miljard euro moet ergens van betaald worden. En raad eens wie betaalt.
De startersaftrek wordt afgeschaft. Dat is de belastingkorting die beginnende ondernemers de eerste drie jaar krijgen om hun bedrijf op te bouwen. Weg. Geschrapt. Om het “steunpakket” te financieren.
De kleinschaligheidsinvesteringsaftrek wordt versoberd. Dat is de regeling die ondernemers stimuleert om te investeren in hun bedrijf — machines, apparatuur, inventaris. Minder aftrek. Meer belasting.
En de accijnzen op alcohol gaan volgend jaar omhoog.
Even samenvatten. Het kabinet compenseert niet voor de hoge benzineprijs. Het kabinet compenseert voor de gevolgen van een hoge benzineprijs — via een reiskostenvergoeding die de werkgever moet betalen. En het kabinet financiert dat niet-compensatiepakket door belastingvoordelen voor ondernemers af te schaffen. De ondernemers die volgens de eigen Nationale Peiling Ondernemingsklimaat 2026 al zeggen dat het klimaat verslechtert. De ondernemers van wie 76 procent zegt dat het de afgelopen vijf jaar slechter is geworden. De ondernemers van wie één op de vijf overweegt om Nederland te verlaten.
Die ondernemers betalen voor hun eigen “steun.” Die is geen steun. Die bestaat uit een suggestie aan hun werknemers’ werkgevers.
Je kunt het niet verzinnen. Maar je hoeft het ook niet te verzinnen. Je hoeft het alleen maar te lezen.
Het Draaiboek: Van Corona Naar Olie
Nu wordt het serieus. Want wat het kabinet hier doet, is geen improvisatie. Het is een draaiboek. En dat draaiboek hebben we al eerder gezien.
Denk terug aan maart 2020. Een virus. Een crisis. Onzekerheid. Angst. En een overheid die stap voor stap ingrijpt in je dagelijks leven.
Fase 1: er is een probleem, we monitoren het. Geen paniek. We hebben het onder controle.
Fase 2: het probleem wordt groter. We moeten maatregelen nemen. Tijdelijk. Om jullie te beschermen.
Fase 3: de maatregelen worden strenger. Lockdowns. Beperkingen. Verplichtingen. QR-codes. “Het moet even.”
Fase 4: de maatregelen worden permanent. De infrastructuur blijft. De controle blijft. Het “tijdelijke” verdwijnt nooit meer.
Nu kijk naar het Nationaal Crisisplan Olie — het LCP-O — dat het kabinet afgelopen maandag heeft geactiveerd.
Fase 1 — alertering: monitoring, overleg, voorbereiding van communicatiecampagnes. Geen beperkingen. Klinkt bekend?
Fase 2 — beperking: oproep tot vrijwillig minder tanken. Mogelijke invoering van maximumsnelheid 90 km/u. Prioritering van leveringen aan “vitale sectoren.” Onderhandelingen over prijsplafond.
Fase 3 — rantsoenering: tankbeperking per voertuig. Maximaal twintig liter per tankbeurt. Tanken op even of oneven dagen op basis van je kenteken. Verplichte sluiting van pompstations op bepaalde uren. Exportverboden. Productieverboden voor fabrieken.
En dan de opties die in het plan staan maar waar niemand het over heeft: autoloze zondagen. Een verbod op thuisbezorgdiensten die op diesel rijden. Een verplichte thuiswerkdag opgelegd door de Europese Commissie.
Herken je het? Fase 1 is “flatten the curve.” Fase 2 is “intelligente lockdown.” Fase 3 is volledige lockdown. En na fase 3? Dan blijft de infrastructuur. De camera’s. De registratiesystemen. De gewenning. De acceptatie dat de overheid mag bepalen wanneer jij tankt, hoeveel je tankt, waar je rijdt en hoe snel.
Corona bewees dat het werkt. Je begint met “we vragen u dringend.” Je eindigt met “het is verplicht.” En ertussenin normaliseer je het zo langzaam dat niemand het moment kan aanwijzen waarop vrijheid overging in gehoorzaamheid.
Dit is de energielockdown. Fase 1 is zojuist geactiveerd. En wij weigeren om dit een tweede keer te laten gebeuren. Want het maakt niet uit of het opzet is of bestuurlijke automatische piloot — het effect is hetzelfde: jouw vrijheid wordt stap voor stap afgepakt terwijl ze je vertellen dat het voor je eigen bestwil is. Dat accepteren we niet. Niet bij corona. Niet bij olie. Niet bij wat er hierna komt.
De Infrastructuur Die Er Al Staat
Hier wordt het concreet. Want voor je de vergelijking met corona afdoet als overdreven, moet je weten wat er al langs de Nederlandse wegen hangt.
ANPR-camera’s. Automatic Number Plate Recognition. Minimaal 350 stuks, verspreid over snelwegen en provinciale wegen. Rijkswaterstaat beheert daarnaast 3.000 camera’s voor verkeersmonitoring. Samen scannen ze elke dag miljoenen kentekens. Sinds 1 januari 2019 mogen 250 van die camera’s de gegevens van alle passerende voertuigen 28 dagen lang opslaan. Niet alleen van gezochte auto’s. Van alle auto’s. Jouw auto. Jouw kenteken. Jouw locatie. Jouw tijdstip.
Die camera’s zijn er niet voor de veiligheid gekomen. Ze zijn er gekomen voor verkeersonderzoek en opsporing. Maar de technologie kan meer. Veel meer. Diezelfde ANPR-camera’s kunnen controleren of jouw auto vandaag mag tanken — even of oneven kenteken. Ze kunnen controleren of je de maximumsnelheid van 90 km/u overschrijdt. Ze kunnen controleren of jouw auto een milieuzone in mag. Ze worden nu al gebruikt door de Belastingdienst voor MRB-controles. En sinds december 2024 worden ze op de A24 gebruikt voor tolheffing.
De infrastructuur voor het Crisisplan Olie fase 3 — tanken op even/oneven dagen, maximumsnelheid, gebiedsverboden — staat er al. Je rijdt er elke dag onderdoor. Je hebt het niet gemerkt. Net zoals je in 2019 niet hebt gemerkt dat je telefoon een corona-app kon draaien.
En nu de elektrische auto. Het kabinet biedt subsidie om over te stappen naar een tweedehands elektrische auto. Klinkt sympathiek. Klinkt groen. Klinkt als de toekomst. Maar een elektrische auto is iets fundamenteel anders dan een benzineauto. Een benzineauto rij je vol bij een pomp en je rijdt weg. Niemand weet waar je heen gaat. Niemand kan je op afstand stilzetten. Niemand kan je verbruik monitoren.
Een elektrische auto is een computer op wielen. Permanent verbonden met het internet. De fabrikant kan op afstand functies uitschakelen. Software-updates kunnen je bereik aanpassen. Je laadgedrag wordt geregistreerd. En als het stroomnet overbelast is — en dat ís het steeds vaker, het kabinet erkent het zelf — kan de netbeheerder besluiten dat jouw laadpaal even niet mag laden.
Je hebt een auto. Maar je hebt geen controle meer over die auto.
Dat is geen bijeffect van elektrisch rijden. Dat is het verdienmodel.
De Richting Is Geen Toeval
Neem even afstand en bekijk het totaalplaatje. Niet als complot. Als beleid. Gepubliceerd beleid.
De overheid verlaagt de accijns niet. De overheid maakt fossiel rijden bewust niet goedkoper. De overheid subsidieert de overstap naar elektrisch. De overheid halveert de wegenbelasting voor bestelbusjes — tijdelijk, om de pijn te verzachten — maar laat de wegenbelasting voor elektrische auto’s stijgen. De overheid activeert een crisisplan met scenario’s voor rantsoenering, snelheidsbeperkingen en tankbeperkingen op basis van je kenteken.
De richting is altijd dezelfde: weg van fossiel, weg van onafhankelijkheid, weg van oncontroleerbare mobiliteit. Naar elektrisch, naar afhankelijkheid van het stroomnet, naar mobiliteit die gemonitord, beperkt en — als het moet — uitgeschakeld kan worden.
Dat is geen interpretatie van het beleid. Dat is het beleid. Letterlijk. Minister Van Veldhoven van Klimaat en Groene Groei staat er niet voor niets bij. Dit pakket is niet ontworpen om je te helpen met de benzineprijs. Het is ontworpen om de benzineprijs te gebruiken als hefboom voor de energietransitie.
En nu zegt iemand: maar die transitie is toch nodig? We moeten toch van het fossiel af?
Misschien. Waarschijnlijk zelfs. Maar de vraag is niet of de transitie moet plaatsvinden. De vraag is: wie bepaalt het tempo? Wie bepaalt de richting? Wie betaalt de prijs? En wie profiteert?
Als je wilt dat mensen overstappen op elektrisch, maak elektrisch dan goedkoper. Verlaag de wegenbelasting permanent. Bouw laadinfrastructuur. Investeer in batterij-technologie. Laat de markt het werk doen.
Maar dat doet het kabinet niet. Het kabinet maakt fossiel duurder — door de accijns niet te verlagen, door de btw-opbrengst te incasseren, door een crisisplan te activeren dat verdere beperkingen voorbereidt. En het biedt “subsidie” voor elektrisch — tijdelijk, beperkt, onder voorwaarden. Gefinancierd door ondernemers.
Dat is geen marktwerking. Dat is dwang met een glimlach. En wij vinden: geen enkele overheid heeft het recht om jou te dwingen naar een voertuig dat ze op afstand kunnen uitlezen, beperken en stilzetten. Jouw mobiliteit is van jou. Niet van Den Haag. Niet van Brussel. Niet van een minister die “Klimaat en Groene Groei” op zijn naambordje heeft staan. Van jou.
Als de energietransitie zo goed is, hoef je hem niet af te dwingen via kunstmatig hoge benzineprijzen. Dan kiest de burger er zelf voor. Maar dat vertrouwen in de burger — dat heeft deze overheid niet. En dat zegt alles.
Trump Zei Het Hardop — Luisterde Iemand?
Er is een moment geweest — een paar weken geleden — dat Donald Trump op zijn eigen sociale medium Truth Social iets zei wat de meeste media over het hoofd zagen. Hij schreef dat de energieprijzen in de Verenigde Staten “op deze hoogte blijven of zelfs hoger worden” richting de midterm-verkiezingen aan het einde van dit jaar.
Lees dat nog eens. De president van de Verenigde Staten — de man die de aanval op Iran heeft gelanceerd — zegt publiekelijk dat de energieprijzen hoog blijven. Niet als waarschuwing. Niet als excuus. Als mededeling. Alsof het een gegeven is. Alsof het de bedoeling is.
Trump had de oorlog kunnen voorkomen. Trump had de Straat van Hormuz open kunnen houden. Trump had de olieprijs onder controle kunnen houden — de VS is zelf de grootste olieproducent ter wereld. Maar hij deed het niet. En nu zegt hij dat de prijzen hoog blijven.
En in Nederland? Dezelfde dynamiek. Premier Jetten liet al eerder doorschemeren dat hij “niet van plan is om in te grijpen tegen de hoge brandstofprijzen.” Het kabinet schrijft in de Kamerbrief: “De energieprijzen zullen naar verwachting hoger blijven, zelfs als het conflict op korte termijn ten einde komt.”
Beide leiders — aan beide kanten van de Atlantische Oceaan — accepteren hoge energieprijzen als het nieuwe normaal. Geen van beiden grijpt in waar ze het hardst kunnen ingrijpen: aan de pomp, via accijns, direct voelbaar voor de burger. In plaats daarvan bieden ze “pakketten” die de richting bepalen zonder de pijn te verlichten.
Dat is geen incompetentie. Dat is keuze. En die keuze wordt niet gemaakt ten gunste van jou.
De Parallellen Die Je Niet Mag Zien
Laten we de parallellen even naast elkaar leggen. Niet als complottheorie. Als observatie. Feiten naast feiten.
Corona 2020: Er is een crisis. De overheid monitort (fase 1). De overheid adviseert vrijwillige beperkingen — thuiswerken, afstand houden (fase 2). De overheid verplicht — lockdowns, mondkapjesplicht, QR-codes (fase 3). De digitale infrastructuur blijft na de crisis.
Olie 2026: Er is een crisis. De overheid monitort — Crisisplan Olie fase 1 geactiveerd. De overheid adviseert vrijwillige beperkingen — minder tanken, 90 km/u, thuiswerkdag (fase 2 wordt voorbereid). De overheid kan verplichten — tankbeperkingen, autoloze zondagen, rijverboden (fase 3 staat in het plan). De ANPR-infrastructuur staat er al.
Corona 2020: De overheid compenseert niet door het probleem op te lossen (virus bestrijden), maar door de gevolgen te managen (steunpakketten voor bedrijven, toeslagen). De compensatie is altijd tijdelijk, altijd voorwaardelijk, altijd ontoereikend. De beperkingen worden permanent.
Olie 2026: De overheid compenseert niet door het probleem op te lossen (accijns verlagen), maar door de gevolgen te managen (reiskostenvergoeding, noodfonds). De compensatie is altijd tijdelijk, altijd voorwaardelijk, altijd ontoereikend. De beperkingen worden voorbereid.
Corona 2020: Wie kritiek had op de lockdowns werd “wappie” genoemd. Wie de proportionaliteit in twijfel trok werd een gevaar voor de volksgezondheid. De WHO gaf achteraf toe dat de lockdowns disproportioneel waren. Te laat.
Olie 2026: Wie kritiek heeft op het uitblijven van accijnsverlaging wordt weggewuifd. Wie de parallellen met corona benoemt is een complotdenker. Over vijf jaar — als de tankpassen, de ritregistratie en de snelheidslimieten permanent zijn — zal iemand zeggen: “Misschien hadden we beter moeten opletten.”
Het patroon is niet verborgen. Het staat in de Kamerbrieven. Het staat in het Crisisplan Olie. Het staat in de tijdlijn van maatregelen die steeds een fase strenger worden totdat de bevolking ze accepteert als normaal.
Precies zoals bij corona. Precies.
En De Ondernemer? Die Mag Betalen En Zwijgen
Nu het deel dat het dichtst bij huis komt voor iedereen die in Nederland probeert een boterham te verdienen met zijn eigen bedrijf.
De startersaftrek wordt afgeschaft. Laat dat even bezinken. De startersaftrek is het fiscale duwtje in de rug dat Nederland al decennia geeft aan mensen die het lef hebben om voor zichzelf te beginnen. Het zegt: wij geloven in ondernemerschap, wij geven je de eerste jaren iets meer ruimte om je bedrijf op te bouwen.
Dat signaal wordt nu ingetrokken. Niet vanwege een hervorming van het belastingstelsel. Niet vanwege een ideologisch debat over ondernemerschap. Maar om een steunpakket te financieren dat de benzineprijs niet verlaagt.
Tegelijkertijd: de kleinschaligheidsinvesteringsaftrek wordt versoberd. Dat is de regeling die kleine ondernemers stimuleert om te investeren. Elke euro minder aftrek is een euro meer belasting. In een jaar waarin de energiekosten exploderen, de transportkosten door het dak gaan, de grondstofprijzen stijgen door de oorlog, en de regeldrukkosten al met driekwart miljard zijn gestegen.
Het kabinet belooft elders 500 regels te schrappen. Er zijn er 218 “in beeld gebracht.” Niet geschrapt. In beeld gebracht. Ondertussen schaffen ze regelingen af die wél werkten, om een pakket te financieren dat niet werkt.
De transportondernemer met een bestelbus krijgt een half jaar halve wegenbelasting. Dat scheelt hem misschien veertig euro per maand. Zijn dieselkosten zijn met honderden euro’s per maand gestegen. Zijn klanten betalen later omdat zij ook krap zitten. Zijn leveranciers rekenen hogere transporttoeslagen door. En zijn startersaftrek — als hij net begonnen was — bestaat niet meer.
Dat is geen steun. Dat is een klap in het gezicht verpakt als een aai over de bol.
En hier is onze mening: een overheid die de startersaftrek afschaft om een niet-werkend steunpakket te financieren, heeft afscheid genomen van de ondernemer. Definitief. Die overheid zegt niet “we waarderen jullie maar het is even krap.” Die overheid zegt: jullie zijn de pinautomaat. En jullie mogen blij zijn dat we jullie nog laten bestaan.
Waarom Niet Gewoon De Accijns Verlagen?
Dit is de vraag die niemand in Den Haag wil beantwoorden. Niet omdat er geen antwoord is. Maar omdat het antwoord onthullend is.
Het kabinet zegt: accijnsverlaging is “te duur” en “te weinig gericht op lage inkomens.” Dat is het officiële argument. Laten we het even ontleden.
Te duur. Een accijnsverlaging van tien cent per liter kost de schatkist ongeveer een miljard euro per jaar. Het huidige steunpakket kost 950 miljoen euro — bijna hetzelfde bedrag. Maar bij een accijnsverlaging voelt elke automobilist het direct. Bij het steunpakket voelt bijna niemand het direct, behalve de ondernemers die de startersaftrek kwijtraken.
Te weinig gericht op lage inkomens. Iedereen die tankt, profiteert van een accijnsverlaging. Arm of rijk. Dat klopt. Maar iedereen die tankt, lijdt ook onder de hoge prijs. Arm of rijk. Het verschil is dat de rijke het kan opvangen en de arme niet. De arme wordt nu verwezen naar een “noodfonds” van vijftig miljoen euro met criteria die nog niet eens zijn vastgesteld.
Het echte antwoord — het antwoord dat het kabinet niet hardop zegt — is dit: accijnsverlaging zou het gebruik van fossiele brandstoffen stimuleren. En dat is precies wat het kabinet niet wil. Het kabinet wil dat je minder rijdt, anders rijdt, of elektrisch rijdt. De hoge benzineprijs is geen probleem voor het kabinet. De hoge benzineprijs is het mechanisme.
Want als de accijns omlaag gaat, verlaag je de druk om over te stappen naar elektrisch. Dan verlaag je de urgentie van de energietransitie. Dan verlaag je de noodzaak van het Crisisplan Olie. Dan verlaag je de macht van de overheid om je mobiliteit te sturen.
En dat — niet het geld, niet de armen, niet de efficiëntie — is de werkelijke reden. De hoge benzineprijs is geen probleem dat ze willen oplossen. Het is een gereedschap dat ze willen behouden. En wij vinden dat je dat als overheid eerlijk moet zeggen, in plaats van je te verstoppen achter “te duur” en “te weinig gericht.” Wees eerlijk. Zeg tegen het Nederlandse volk: wij willen dat jullie minder rijden en elektrisch gaan. Zeg het hardop. Dan kunnen wij tenminste een eerlijk debat voeren in plaats van dit theater van steunpakketten die niet steunen.
De Langzame Verdwijning Van Vrijheid
Er is iets gaande dat groter is dan een steunpakket en een oliecrisis. Er is iets gaande dat de fundamenten raakt van hoe wij als individuen functioneren in deze samenleving.
Tien jaar geleden kon je instappen, volttanken en rijden waarheen je wilde. Geen camera wist waar je was. Geen database registreerde je verbruik. Geen overheid had een “crisisplan” dat bepaalde hoeveel liter je mocht tanken.
Vandaag registreren ANPR-camera’s je kenteken op honderden locaties. Je slimme meter registreert je stroomverbruik per kwartier. Je elektrische auto registreert je ritten, je laadgedrag en je locatie. Je digitale betalingen registreren wat je koopt, waar je koopt en wanneer. En in 2029 komt de digitale euro — met holding limits en zonder volledige anonimiteit.
Elke laag apart is “logisch.” Elke laag apart heeft een “goed doel.” Veiligheid. Klimaat. Efficiëntie. Eerlijkheid. Maar samen vormen ze een systeem waarin jouw leven van A tot Z kan worden gemonitord, gestuurd en — als iemand dat besluit — beperkt.
Dat systeem wordt niet gebouwd door een dictator in een uniform. Het wordt gebouwd door beleidsmakers in pakken die “steunpakketten” presenteren en “crisisplannen” activeren en “transitiepaden” uitstippelen. Stap voor stap. Maatregel voor maatregel. Crisis voor crisis.
En bij elke stap verlies je een stukje autonomie dat je niet terugkrijgt. Net als bij corona. Net als bij de toeslagenaffaire. Net als bij de slimme meter die je moest accepteren. Net als bij de ANPR-camera die boven de snelweg hangt.
En wij zeggen: tot hier. Niet verder.
De Andere Kant — En Waarom Die Niet Meer Volstaat
Is het eerlijk om ook de tegenargumenten te noemen? Ja. Dus hier zijn ze.
Het is mogelijk dat het kabinet gewoon incompetent is. Dat ze oprecht denken dat twee cent extra reiskostenvergoeding mensen helpt. Dat het Crisisplan Olie puur voorzorg is. Dat de ANPR-camera’s er zijn voor opsporing en nooit voor tankrantsoenering zullen worden ingezet. Dat de elektrische auto geen controlemiddel is maar een schoon alternatief.
Dat zeiden ze ook over de QR-codes. Over de lockdowns. Over de avondklok. Over de mondkapjesplicht die eerst niet nodig was en toen ineens wel. Over de boetes van honderdduizend euro voor bedrijven die “de regels” overtraden. Over de slimme meter die “gewoon je verbruik meet.” Over elk instrument dat begon als tijdelijk en eindigde als permanent.
Wij zijn klaar met het geven van het voordeel van de twijfel. Niet uit wantrouwen als hobby, maar uit ervaring als les. Elke keer dat wij als burgers zeiden “ach, dat zal zo’n vaart niet lopen” liep het precies zo’n vaart. Elke complottheorie van vijf jaar geleden is het beleid van vandaag, gepubliceerd op rijksoverheid.nl met een fasestructuur en een tijdlijn.
Dus ja, misschien is het incompetentie. Maar onze mening is dit: het maakt niet uit. Het effect is controle. Het effect is minder vrijheid. Het effect is een overheid die steeds meer bepaalt en een burger die steeds meer gehoorzaamt. En of dat opzet is of automatische piloot — het moet stoppen. Nu. Niet na fase 2. Niet na het zomerreces. Niet na de volgende verkiezingen. Nu.
Verscheurd
Wij eindigen dit stuk met iets persoonlijks. Niet omdat het hoort, maar omdat het eerlijk is.
Wij herkennen Nederland niet meer. Het land van “leven en laten leven” is een land geworden van monitoren, registreren, rantsoeneren en sturen. Een land waar de overheid je vertelt hoeveel je mag douchen, hoeveel je mag tanken, wat je moet rijden en straks — als de digitale euro er is — hoeveel je mag bezitten en waar je het aan mag uitgeven. Een land waar ondernemers worden gestraft voor het lef om iets op te bouwen. Een land waar de woorden “steun” en “hulp” een dekmantel zijn voor beleid dat alleen de overheid zelf sterker maakt.
Dit is niet het Nederland waar wij in zijn opgegroeid. Niet de waarden en normen van toen. Niet de tolerantie, niet de gezelligheid, niet de vanzelfsprekendheid dat je je eigen leven mocht inrichten zoals jij dat wilde. Dat land is weg. En het is niet weg door toeval. Het is weg door beleid.
Er zijn dagen dat we denken: wegwezen. Koffers pakken. Grens over. Een land zoeken waar de overheid nog begrijpt dat ze voor de burger bestaat en niet andersom. Waar ondernemen wordt beloond in plaats van bestraft. Waar vrijheid geen vies woord is.
En er zijn dagen dat we denken: nee. Dit is ons land. Dit is waar we zijn geboren, waar we zijn opgegroeid, waar we hebben gevochten en gebouwd. We gaan niet weg. We gaan dit terugpakken. We gaan zo lang en zo hard schreeuwen tot de laatste politicus in Den Haag begrijpt dat de burger geen onderdaan is.
Die twee gevoelens wisselen elkaar af. Soms per dag. Soms per uur.
Maar wat nooit wisselt, is de overtuiging: dit is niet normaal. Dit hoort niet. Dit mag niet. Een overheid die een crisis gebruikt om haar burgers verder in het gareel te drukken, verdient geen vertrouwen. Ze verdient weerstand.
Niet met stenen. Niet met geweld. Maar met bewustzijn. Met informatie. Met de weigering om te accepteren dat dit het beste is wat we kunnen krijgen. Met het besef dat jij — de lezer, de burger, de belastingbetaler, de ondernemer, de ouder, de forens — niet bestaat om de overheid te dienen. De overheid bestaat om jou te dienen. En als ze dat niet doet, is het tijd om dat hardop te zeggen.
Wij zeggen het nu. Word wakker. Kijk om je heen. Lees wat er staat in de Kamerbrieven, in de crisisplannen, in de steunpakketten die geen steun zijn. Trek je eigen conclusie. Maar trek er eentje. Want niets doen is instemmen. En instemmen met wat er nu gebeurt, is de duurste keuze die je kunt maken.
Dit is ons standpunt. Neem het of laat het. Maar negeer het niet.
TL;DR — Samenvatting
Het “steunpakket” van €950 miljoen verlaagt de benzineprijs niet — geen accijnsverlaging, geen prijsplafond, geen directe koopkrachtsteun. Duitsland verlaagde de accijns wél met 17 cent per liter.
De reiskostenvergoeding gaat met 2 cent omhoog: dat is ~€10 netto per maand voor een gemiddelde forens, terwijl de brandstofkosten met ~€50 per maand zijn gestegen. En je werkgever bepaalt of je het krijgt.
Het pakket wordt gefinancierd door de startersaftrek af te schaffen en de kleinschaligheidsinvesteringsaftrek te versoberen — ondernemers betalen voor hun eigen “steun.”
Het Nationaal Crisisplan Olie is geactiveerd (fase 1). In fase 2 en 3 kunnen tankbeperkingen, snelheidslimieten (90 km/u), tanken op even/oneven dagen en autoloze zondagen worden ingevoerd. De ANPR-infrastructuur die dit afdwingt staat er al.
Het draaiboek is identiek aan corona: monitoren (fase 1) → adviseren (fase 2) → verplichten (fase 3) → normaliseren (permanent). De vraag is niet óf het gebeurt, maar wanneer.
De overheid kiest bewust voor hoge benzineprijzen als hefboom voor de energietransitie — dat is geen bijeffect, dat is het mechanisme.
Een elektrische auto is een computer op wielen: permanent verbonden, op afstand bestuurbaar, afhankelijk van een stroomnet dat nu al overbelast is. De subsidie om over te stappen is geen cadeau — het is sturing.
Ons standpunt: geen enkele overheid heeft het recht om te bepalen hoe jij je verplaatst, wat je rijdt en wanneer je tankt. Of dit opzet is of incompetentie maakt niet uit — het effect is controle, en dat moet stoppen. Nu. De burger moet wakker worden en weigeren dit een tweede keer te laten gebeuren.
Disclaimer
Dit is een opiniestuk, geschreven vanuit een libertarisch perspectief. Vrije Opinie gelooft in het recht op vrije meningsuiting, kritisch denken en het stellen van ongemakkelijke vragen. De feiten in dit artikel zijn verifieerbaar via de onderstaande bronnen. De conclusies zijn die van de auteur.
Reageer met Respect. Oneens zijn mag. Moet zelfs. Maar doe het met argumenten, niet met scheldwoorden. Wees het eens met het oneens zijn.
Bronnen
- Rijksoverheid — “Plan kabinet: maatregelen om gevolgen hoge energieprijzen te beperken” (april 2026) — https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/dreiging-in-nederland/maatregelen-om-gevolgen-hoge-energieprijzen-te-beperken
- NOS — “Kabinet komt met steunpakket: onder meer reiskostenvergoeding omhoog” (april 2026) — https://nos.nl/artikel/2611220-kabinet-komt-met-steunpakket-onder-meer-reiskostenvergoeding-omhoog
- NOS / Nieuwsuur — “Landelijk crisisplan olie van kracht, wat betekent dat?” (april 2026) — https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2611176-landelijk-crisisplan-olie-van-kracht-wat-betekent-dat
- Reformatorisch Dagblad — “Deze acht maatregelen neemt het kabinet tegen de hoge brandstofprijzen” (april 2026) — https://www.rd.nl/artikel/1146240-deze-acht-maatregelen-neemt-het-kabinet-tegen-de-hoge-brandstofprijzen
- EW Magazine — “Kabinet-Jetten ruikt kans: lagere wegenbelasting in plaats van minder accijns” (april 2026) — https://www.ewmagazine.nl/economie/news/2026/04/wegenbelasting-elektrische-autos-accijns-accijnsverlaging-benzine-occasions-kabinet-jetten-verlaging-1558425/
- MobilityEnergy — “Geen lagere benzineprijs ondanks miljardenpakket kabinet” (april 2026) — https://www.mobilityenergy.com/nl/brandstof/2026/04/15/geen-lagere-benzineprijs-ondanks-miljardenpakket-kabinet/
- Hart van Nederland — “Kabinet trekt miljard uit voor steunmaatregelen, geen goedkopere benzine” (april 2026) — https://www.hartvannederland.nl/politiek/beleid/artikelen/nederland-kabinet-steunpakket-midden-oosten-energie-reiskosten
- Rijksoverheid — “Landelijk Crisisplan Olie (LCP-O)” (februari 2023) — https://www.rijksoverheid.nl/documenten/rapporten/2023/02/03/bijlage-landelijk-crisisplan-olie
- Autoriteit Persoonsgegevens — “Cameratoezicht in het verkeer” — https://autoriteitpersoonsgegevens.nl/nl/onderwerpen/cameratoezicht/cameratoezicht-in-het-verkeer
- Wikipedia — “Automatische kentekenplaatherkenning” — https://nl.wikipedia.org/wiki/Automatische_kentekenplaatherkenning
- ANWB Verkeersrecht — “De ontwikkeling van ANPR voor opsporingsdoeleinden in Nederland” (2023) — https://www.verkeersrecht.nl/artikel/vr-202331-de-ontwikkeling-van-automatische-nummerplaatherkenning-voor-opsporingsdoeleinden
- MKB Servicedesk — “Ondernemers blijven somber over ondernemingsklimaat” (maart 2026) — https://www.mkbservicedesk.nl/nieuws/ondernemersnieuws/ondernemers-blijven-somber-over-ondernemingsklimaat
- Gebruiksaanwijzing.net — “Steunpakket 2026: kilometervergoeding, energiekosten en subsidies” — https://www.gebruiksaanwijzing.net/energie/steunpakket-2026/
- Gebruiksaanwijzing.net — “Nationaal crisisplan olie 2026: wat betekent het voor jou?” — https://www.gebruiksaanwijzing.net/energie/nationaal-crisisplan-olie/
Alleen beschaafde reacties worden geplaatst. Bedreigingen, scheldpartijen en haatzaaiende opmerkingen worden verwijderd.