Zeventien jaar geleden werden wij tot fraudeur bestempeld. Vandaag eisen wij antwoorden van de twee mensen die dit kunnen stoppen — maar het niet doen.
Auteur: Marbert Iriks Leestijd: 28 minuten Geen tijd? Scroll naar de samenvatting onderaan.
Wij zijn klaar met wachten
Er is een moment waarop je stopt met hopen en begint met eisen.
Niet uit woede. Niet uit wraak. Maar omdat je na zeventien jaar weet dat hoop zonder actie precies is wat Den Haag van je verwacht. Stil zijn. Wachten. Het formulier invullen. De volgende route kiezen. En als het aanbod komt — hoe mager ook — tekenen bij het kruisje en dankbaar zijn.
Wij zijn Marbert Iriks en Maaike de Wijs. Erkende gedupeerden van de toeslagenaffaire. Zeventien jaar. Drie faillissementen. Zeven gedwongen verhuizingen. Wij draaien momenteel in het SGH-traject voor de beoordeling van onze werkelijke schade — een traject met een termijn van twee maanden die bijna is bereikt, waarop wij tot op heden niets hebben vernomen.
Op 18 mei was Maaike te zien bij AVROTROS Radar op NPO 2. Ze vertelde wat duizenden ouders voelen maar niet meer hardop durven te zeggen.
Vandaag voeren wij de druk verder op. Wij schrijven twee open brieven. Eén aan staatssecretaris Sandra Palmen-Schlangen. Eén aan minister-president Rob Jetten. Aangetekend verstuurd. En hier gepubliceerd, integraal, zodat ze niet in een la kunnen verdwijnen.
Wij doen dit niet voor onszelf. Wij doen dit voor elke ouder die het niet meer kan. Voor elk gezin dat na jaren strijd genoegen neemt met een fooi — niet omdat het eerlijk is, maar omdat de energie op is. Wij hebben nog kracht. Die zetten wij in.
Waarom nu
Omdat het tijd is voor antwoorden.
De politiek heeft zeventien jaar lang bepaald hoe ons leven eruitzag. Zij hebben bepaald dat wij fraudeur waren — zonder bewijs. Zij hebben bepaald dat onze kinderen opgroeiden in armoede. Zij hebben bepaald dat onze carrières, bedrijven, huizen en pensioen werden afgenomen. Dat waren hun keuzes. Hun systeem. Hun fouten.
En nu bepalen diezelfde mensen ook hoe zij hun eigen schade willen repareren. Of nee — “herstellen”, want dat klinkt beter in een Kamerbrief.
Maar wat Den Haag “herstel” noemt, is geen herstel. Het is een ambtelijk proces ontworpen door de veroorzaker, uitgevoerd door de veroorzaker, gecontroleerd door de veroorzaker. De overheid die het leed heeft aangericht, bepaalt zelf hoeveel dat leed waard is. Bepaalt zelf welke route je mag kiezen. Bepaalt zelf wanneer je klaar bent. En als je het er niet mee eens bent, mag je procederen — tegen diezelfde overheid, met haar onbeperkte middelen en haar eindeloze geduld.
Stel je dit eens voor in een commerciële omgeving. Een bedrijf dat 43.000 klanten jarenlang kapotmaakt. Wat gebeurt er? Het bedrijf wordt leeggetrokken door schadeclaims. Bestuurders worden ontslagen. Er volgen strafrechtelijke onderzoeken. Mensen worden verantwoordelijk gehouden.
Maar die regels gelden niet voor onze overheid. Die mag doen en laten wat ze wil. Tot op heden is niemand — maar dan ook niemand — verantwoordelijk gesteld voor de grootste fout van de Nederlandse overheid in de moderne tijd.
En wat doet diezelfde overheid nu met de slachtoffers? Precies wat zij het beste kan: mensen kapotmaken met regels. Vijf routes die niemand begreep, teruggebracht naar twee die niemand vertrouwt. De CWS — de enige onafhankelijke weg — gesloten. VSO’s die je dwingen je rechten weg te tekenen. Processen die jaren duren. Wachttijden zonder communicatie. Regels die halverwege veranderen. Een UHT die meer kost dan zij oplevert. En als het eindelijk jouw beurt is, krijg je een foldertje en een bedrag waarvan je weet dat het een fooi is.
Wie houdt de controle op de overheid? Niemand. Wie bepaalt de spelregels? De overheid. Wie is er weer de dupe? De burger. De toeslagenouder.
Dit had nooit zo mogen gaan. Vanaf dag één had dit neutraal moeten gebeuren. Een onafhankelijke instantie die buiten de overheid staat. Die de schade beoordeelt zonder belang. Die snel, accuraat en ruimhartig compenseert. Zonder dat de veroorzaker bepaalt hoeveel zijn eigen fout waard is.
In plaats daarvan kregen wij een systeem dat is ontworpen om beheersbaar te zijn voor Den Haag — niet rechtvaardig voor de ouders.
Wat wij willen
Laat ons helder zijn.
Wij willen verantwoording. Geen Kamerdebat waar iedereen bezorgd kijkt en vervolgens overgaat tot de orde van de dag. Echte verantwoording. Van de mensen die de besluiten nemen. Persoonlijk. Waarom gaat het zo? Waarom duurt het zo lang? Waarom is niemand gestraft? Waarom worden ouders nog steeds behandeld als lastposten in plaats van als slachtoffers?
Wij willen controle. Geen achterkamerbesprekingen waar ambtenaren onder elkaar bepalen wat wij krijgen. Transparantie. Openheid. Zodat elke ouder kan zien wat er met zijn dossier gebeurt, wat de criteria zijn, en waarom besluit X is genomen.
Wij willen echt herstel. Geen fooi met een strik erom. Compensatie die recht doet aan wat mensen jarenlang is aangedaan. Ruimhartig, snel, accuraat. Niet via ambtelijke kanalen die een onevenredig deel van het geld opslokken aan overhead. Maar neutraal. Buiten de overheid om.
Wij willen keuzes. Geen gedwongen VSO die de rechten van een burger jegens zijn eigen overheid wegneemt. Geen “teken hier of ga jarenlang procederen.” Maar werkelijke keuzevrijheid, inclusief het recht om naar de civiele rechter te stappen zonder dat je daarvoor wordt gestraft.
En wij willen antwoorden. Van de staatssecretaris die het memo schreef en nu verantwoordelijk is voor het herstel dat niet werkt. Van de premier die eindverantwoordelijk is en wegkijkt. Persoonlijk. Zonder woordvoerders. Zonder beleidstaal.
Als die antwoorden komen, weten wij waar wij staan. Als die antwoorden niet komen — dan weten wij ook waar wij staan. Dan is de boodschap helder: de burger is er voor de overheid, niet de overheid voor de burger.
Wij geloven dat het anders kan. Wij geloven dat het anders moet.
Voor alle toeslagenouders
Dit stuk is voor jullie. Allemaal.
Niet voor een selecte groep, niet voor een club — voor iedereen die geraakt is door de toeslagenaffaire. Of je erkend bent of nog wacht. Of je schade €10.000 is of €1.000.000. Of je nog kracht hebt of al lang bent gestopt met vechten.
Wij weten dat veel van jullie op zijn. Wij begrijpen dat. Wij zijn er ook geweest. Er waren nachten dat wij niet meer wilden. Maar wij zijn er nog. En wij hebben nog kracht.
Die kracht zetten wij in voor jullie.
Wij hebben beloofd een spreekbuis te zijn. Die belofte lossen wij in. Met deze brieven. Met onze Woo-verzoeken — 13 stuks, 23 sub-verzoeken, namens meer dan 400 burgers. Met de tv-uitzendingen. Met elk artikel op Vrije Opinie. Met alles wat wij hebben.
En als er antwoorden komen — en wij geloven dat ze komen, want het wordt steeds moeilijker om te zwijgen — dan delen wij die antwoorden. Open. Transparant. Zodat jullie weten wat er wordt gezegd achter de gesloten deuren.
Jullie hoeven niet zelf te vechten. Maar jullie stem geeft ons kracht.
Deel dit stuk. Stuur het door. Laat het lezen. Hoe meer mensen dit zien, hoe moeilijker het wordt om ons te negeren.
hieronder kun je beide brieven downloaden als PDF.
Kopie van Open_Brief_Palmen_Aangetekend
Kopie van Open_Brief_Jetten_Aangetekend
Wat wij doen — en wat jullie kunnen doen
Wij gaan de strijd netjes en correct aan. Geen geschreeuw. Geen dreigementen. Maar vasthoudend, onderbouwd en openbaar.
Dit is wat er loopt:
Dertien Woo-verzoeken bij het Ministerie van Financiën, waarvan acht uitgesplitst in 23 sub-verzoeken. Alle opgeschort — maar er is een gesprek op 28 mei. Achttien bezwaren bij de Belastingdienst, geen enkel inhoudelijk beantwoord, de dwangsom tikt. Het SGH-traject voor onze werkelijke schade, waar de termijn bijna is verlopen zonder enig bericht. Artikelen op Vrije Opinie. Tv-uitzendingen. En nu deze brieven.
We stoppen niet. We worden niet moe. En we delen alles.
Wat jullie kunnen doen:
Download de brieven als PDF onderaan deze pagina. Stuur ze door — via WhatsApp, via social media, via e-mail, via de post. Laat ze lezen door iedereen die het moet weten. Hoe meer mensen dit zien, hoe meer druk er ontstaat. Niet onze druk. Jullie druk. De druk van 43.000 gezinnen die recht hebben op antwoorden.
L;DR — Samenvatting
- Twee open brieven aangetekend verstuurd aan staatssecretaris Palmen-Schlangen en minister-president Jetten.
- Kernboodschap: de overheid dient de burger, niet andersom. De veroorzaker mag niet zelf bepalen hoe hij zijn eigen schade “herstelt.” Wij eisen verantwoording, controle, echt herstel en antwoorden.
- Brief aan Palmen: verantwoording over CWS-sluiting, falen van beleid voor gedupeerde ondernemers, vijf jaar vertragingen, stilte rond SGH-traject, rekken van Woo-verzoeken. Uitnodiging voor oprecht gesprek.
- Brief aan Jetten: niemand is verantwoordelijk gesteld. Het systeem is niet hervormd. Uitnodiging voor gesprek.
- 13 Woo-verzoeken bij Ministerie van Financiën — alle opgeschort, gesprek op 28 mei. 18 bezwaren bij Belastingdienst — nul inhoudelijke reacties, dwangsom tikt.
- Oproep: deel deze brieven. Download ze als PDF. Jullie stem is onze kracht.
Dit is een opinieartikel geschreven vanuit libertarisch perspectief. De standpunten in dit artikel vertegenwoordigen de visie van de auteur en niet noodzakelijk die van de redactie. Alle genoemde feiten zijn gebaseerd op openbare bronnen, juridische documenten en persoonlijke ervaring. Vrije Opinie gelooft in het recht op een eigen mening, onderbouwd met feiten. Reageer met Respect.
Bronnen
- AVROTROS Radar — Uitzending 18 mei 2026: “Onafhankelijke route voor schadevergoeding toeslagenaffaire verdwijnt” (NPO 2)
- AVROTROS Radar — “Advocaten toeslagenouders gefrustreerd na stoppen Commissie Werkelijke Schade” (18 mei 2026)
- AVROTROS Radar — Reactie Nationale Ombudsman Reinier van Zutphen en CWS (18 mei 2026)
- NPO Radio 1, Dit is de Dag — Interview staatssecretaris Palmen, 20 maart 2026
- Rijksoverheid.nl — Profiel staatssecretaris Palmen-Schlangen
- Universiteit Leiden — Interview Sandra Palmen (2025/2026)
- Commissie-Van Dam — Spoedadvies: hersteloperatie duurt bij huidige aanpak 15-20 jaar (januari 2025)
- Parlementaire ondervragingscommissie Kinderopvangtoeslag — Rapport “Ongekend Onrecht” (december 2020)
- Hart van Nederland — “Belastingdienst stuit op kluis met miljoenen bestanden” (15 april 2026)
- Bezwaarschrift Iriks/De Wijs d.d. 11 maart 2026 — 18 bezwaren, aangetekend ingediend
- Woo-verzoeken WOO-VO-2026-001 t/m 010B — 13 verzoeken, 23 sub-verzoeken, alle opgeschort
Pakkend schrijnend en rakend stuk. Als gedupeerde ouder begon voor mij dit alles in 2007 en ben nog steeds niet “hersteld” en vraag me af of die dag ooit zal komen. Laten we hopen dat er nu eindelijk eens echt geluisterd maar ook gehandeld wordt om dat zogenaamde “herstel” te bereiken voor al die ouders.