Acht verzoeken. Acht onderwerpen waar de overheid tot nu toe niet uit zichzelf over heeft gesproken. Vandaag gaan ze de deur uit. Dit artikel legt uit wat dat betekent.
Auteur: Marbert Iriks Datum: 22 april 2026 Categorie: Toeslagen Affaire / Politiek Leestijd: 26 minuten
Geen tijd? Scroll naar de samenvatting onderaan.
Het Is Verstuurd
Vandaag, Woensdag 22 april 2026, heb ik acht Woo-verzoeken ingediend bij de Belastingdienst, de Dienst Toeslagen en het Ministerie van Financiën. Aangetekend. Met bijlagen. Met een begeleidende brief die naar alle acht verwijst.
Lang verhaal kort: we hebben het gedaan.
Vorige week schreef ik op Vrije Opinie dat we dit gingen doen. Dat we als gedupeerden het recht hebben om vragen te stellen. Dat de Wet open overheid — de Woo — het instrument is waarmee je de overheid kunt verplichten om documenten vrij te geven. Dat het niet om schreeuwen gaat, maar om vragen stellen via de wet. Meer dan vierhonderd ondersteuners hebben zich aangemeld. Ouders, betrokkenen, mensen die dit dossier niet langer stilzwijgend voorbij willen laten gaan. Iedereen is opgenomen in een bijlage bij elk van de acht verzoeken — als extra maatschappelijk gewicht op elk onderwerp.
Ik ben daar blij mee. Niet omdat vierhonderd namen het juridisch sterker maken — een Woo-verzoek is een Woo-verzoek, met of zonder bijlage. Maar omdat het laat zien dat dit niet de hobby is van één persoon achter een laptop. Dit is een breed gedragen vraag om transparantie.
Vandaag zijn die vragen gesteld.
Dit stuk legt uit wat we precies vragen, waarom elk onderwerp ertoe doet, hoe de procedure werkt, welke termijnen er lopen, en wat je als lezer of gedupeerde mag verwachten. Niet meer, niet minder.
Wat Is Een Woo-Verzoek — En Waarom Is Het Belangrijk
Even de basis, voor iedereen die hier voor het eerst over leest.
De Wet open overheid — afgekort Woo — geeft elke burger het recht om bij de overheid documenten op te vragen. Interne mails, memo’s, vergaderverslagen, beslisnota’s, analyses, WhatsApp-berichten van ambtenaren en bewindspersonen — alles wat betrekking heeft op een bestuurlijke aangelegenheid.
Het uitgangspunt van de wet is helder: overheidsinformatie is in principe openbaar. De overheid werkt met jouw geld, namens jou. Je hebt het recht om te weten wat ze doen en waarom.
Een Woo-verzoek is het formele middel om dat recht uit te oefenen. Je definieert een onderwerp — juridisch heet dat een “bestuurlijke aangelegenheid” — en je vraagt het bestuursorgaan om alle documenten die daarop betrekking hebben openbaar te maken. De overheid is dan verplicht om te zoeken, te beoordelen, en een besluit te nemen: openbaar maken, gedeeltelijk openbaar maken met motivering per passage, of weigeren met motivering.
Het is een recht. Geen gunst. Geen verzoekje. Een recht.
Waarom is dat belangrijk in het toeslagendossier? Omdat er na zestien jaar nog steeds fundamentele vragen onbeantwoord zijn. Niet vragen over details of bijzaken. Vragen over beleidskeuzes die het leven van tienduizenden gezinnen hebben bepaald. De overheid heeft tot nu toe informatie vrijgegeven wanneer het haar uitkwam, in de mate die haar uitkwam, op het moment dat haar uitkwam. Een Woo-verzoek draait die volgorde om. Niet de overheid bepaalt wat jij mag weten. Jij bepaalt wat je wilt weten. En de overheid moet uitleggen waarom ze het eventueel niet geeft.
Waarom Nu
De aanleiding is concreet.
Op 15 april 2026 meldde de Belastingdienst aan de Tweede Kamer dat er een afgeschermde digitale opslagomgeving bestaat — een “datakluis” — met ten minste 64 miljoen ongesorteerde bestanden. Die kluis is aangemaakt in 2019. Eind 2025 werd intern vastgesteld dat er documenten in zaten die geleverd hadden moeten worden aan de parlementaire enquêtecommissie. De Kamer werd pas op 15 april 2026 geïnformeerd.
Die timing is op z’n zachtst gezegd opmerkelijk. De deadline voor aanvullende compensatieaanvragen was 1 april 2026. De datakluis werd twee weken later gemeld. Of dat toeval is of niet — dat is precies het soort vraag dat een Woo-verzoek kan helpen beantwoorden.
Maar de datakluis is niet het enige onderwerp. Het is de druppel. De toeslagenaffaire kent zoveel onbeantwoorde vragen dat we makkelijk twintig of dertig verzoeken hadden kunnen indienen. We zijn begonnen met acht. Acht onderwerpen die samen het hart van het probleem raken.
De Acht Onderwerpen — Wat We Vragen En Waarom
Hieronder een beknopte samenvatting per verzoek. De daadwerkelijke Woo-verzoeken zijn uiteraard veel uitgebreider en gedetailleerder — juridisch geformuleerd, met precieze tijdvakken, specifieke documentsoorten en gerichte vraagstellingen. Wat hier staat is de kern, in begrijpelijke taal.
WOO 1 — De Datakluis
Wat zit erin, wie wist ervan, en waarom werd de Kamer zo laat geïnformeerd?
De Kamerbrief van 15 april erkent dat de datakluis “uit het zicht” is geraakt. Dat er documenten in zitten die bij de parlementaire enquête hadden moeten worden aangeleverd. Dat dit “nooit had mogen gebeuren.”
Dat zijn woorden. Wij willen documenten.
Concreet vragen we om alle interne communicatie over de datakluis vanaf het moment van aanmaak in 2019 tot heden. Wie wist van het bestaan? Wanneer werd intern voor het eerst gesignaleerd dat er relevante documenten in zaten? Waarom duurde het maanden voordat de Kamer werd geïnformeerd? En wie bepaalt nu welke van die 64 miljoen bestanden “relevant” zijn — en op basis van welke criteria?
Die laatste vraag is misschien wel de belangrijkste. Want de ervaring leert dat de overheid zelf niet de meest betrouwbare beoordelaar is van wat de overheid wel en niet openbaar moet maken. Zeker niet in een dossier waar informatie keer op keer te laat, onvolledig of helemaal niet werd gedeeld.
WOO 2 — De Pauzeknop
Wie besloot om niet te communiceren dat schulden doorliepen?
De invorderingspauze — de “pauzeknop” — was bedoeld als bescherming voor gedupeerde ouders. In de praktijk bleven schulden doorlopen terwijl ouders daar niet van op de hoogte waren. Uit eerder openbaar gemaakte documenten weten we dat de Belastingdienst intern op de hoogte was van dit informatietekort. Er bestaan stukken waarin wordt beschreven dat ouders “emotioneel of boos kunnen reageren” bij het ontdekken van de opgelopen schulden.
Dat is een opmerkelijke zin. De dienst voorzag de reactie, maar communiceerde niet.
Wij vragen om alle documenten over het pauzeknopbesluit, het interne communicatiebeleid gedurende de pauze, en de besluitvorming rondom de hervatting van de invordering. Niet om boosheid op te rakelen. Maar omdat de vraag “wie wist wat en wanneer” nog steeds niet beantwoord is. En omdat er duizenden ouders zijn die onverwacht met opgebouwde schulden werden geconfronteerd zonder dat iemand ze had gewaarschuwd.
WOO 3 — De Sluiting Van De Commissie Werkelijke Schade
Honderd ouders verwacht, negenduizend gemeld — en dan sluiten?
De Commissie Werkelijke Schade werd opgezet met de belofte van individuele schadeberekening. De interne aanname was dat er “maximaal honderd ouders” gebruik van zouden maken. Er meldden zich negenduizend.
Die discrepantie is op zichzelf al een verhaal. Hoe kom je aan de inschatting van honderd als je weet dat er tienduizenden gedupeerden zijn erkend? Was het een rekensom, een aanname, een politieke keuze? Het maakt uit, want de consequentie was enorm: de CWS kon de toestroom niet aan, het Berenschot-rapport beschreef interne problemen, en uiteindelijk werd de commissie gesloten voor nieuwe aanmeldingen.
Negenduizend ouders werden doorverwezen naar SGH of MijnHerstel. Beide trajecten eindigen met een vaststellingsovereenkomst. En bij overstap verloren ouders hun dwangsomrecht — het recht om een vergoeding te krijgen als de overheid te laat beslist.
Was dat een bijkomstigheid? Of een factor in de besluitvorming? Dat is wat wij willen weten. Niet als beschuldiging. Als vraag.
WOO 4 — De VSO En Finale Kwijting
Is de vaststellingsovereenkomst ontworpen als instrument van herstel — of als instrument van afsluiting?
Zowel de SGH-route als MijnHerstel eindigen met een vaststellingsovereenkomst met finale kwijting. Wie tekent, ontvangt compensatie en doet afstand van verdere claims. Wie niet tekent, heeft in de praktijk weinig alternatief — de CWS is gesloten.
Een vaststellingsovereenkomst is in het civiele recht een normaal instrument. Maar het veronderstelt twee partijen die gelijkwaardig tegenover elkaar staan, die beide over volledige informatie beschikken, en die een vrije keuze hebben. De vraag is of die voorwaarden hier vervuld zijn. Een ouder die zestien jaar in een traject zit, die de CWS gesloten ziet, die een forfaitair aanbod krijgt zonder volledig inzicht in het dossier — staat die gelijkwaardig tegenover de Staat?
Wij vragen om de interne analyses over de civielrechtelijke aansprakelijkheid van de Staat. Over de doelstellingen achter de verplichte finale kwijting. Over de vraag of en hoe intern is besproken wat de VSO betekent voor de rechtspositie van gedupeerden versus de financiële blootstelling van de Staat.
Dit is geen retorische vraag. Als de VSO primair is ontworpen om gedupeerden te helpen, dan moet dat uit de stukken blijken. En als het primair is ontworpen om de Staat te beschermen — dan moet dat ook uit de stukken blijken. Wij vragen de stukken.
WOO 5 — Compensatiehoogtes En Werkelijke Schade
Was de belofte van ruimhartigheid ooit meer dan een woord?
“Ruimhartig.” Het meest gebruikte woord in elke Kamerbrief over de hersteloperatie. Ruimhartige compensatie. Ruimhartige benadering. Ruimhartig.
De cijfers vertellen een ander verhaal. Er zijn honderden bezwaren ingediend tegen compensatiebeschikkingen. Er lopen duizenden beroepen niet-tijdig beslissen. Dat zijn niet een paar ontevreden individuen. Dat is een substantieel deel van alle erkende gedupeerden dat zegt: dit klopt niet met mijn werkelijke schade.
Wij vragen om de methodiek achter de compensatieberekeningen. Niet de samenvatting die in Kamerbrieven staat, maar de daadwerkelijke rekenmodellen en uitgangspunten. Wij willen weten of er intern een budgettair kader of plafond is gehanteerd bij het vaststellen van compensatiebedragen. En wij willen weten hoe de honderden bezwaren intern worden geduid — als incidenten, of als signaal.
Want als de methodiek klopt en de bezwaren ongegrond zijn, dan komt dat uit de stukken. En als de methodiek tekortschiet — dan komt dat er ook uit. Transparantie helpt beide kanten.
WOO 6 — FSV, Discriminatie En Doorwerking
Welke schade is er buiten het toeslagentraject nooit meegenomen?
De Fraude Signalering Voorziening was geen intern systeempje. FSV-gegevens werden gedeeld met gemeenten, het UWV, woningcorporaties, het CJIB en andere onderdelen van de Belastingdienst. Nationaliteit speelde een aantoonbare rol in de selectie — de Autoriteit Persoonsgegevens heeft dat vastgesteld.
Maar de volledige doorwerking is nooit systematisch in kaart gebracht. Als je op een FSV-lijst stond, kon dat gevolgen hebben voor andere toeslagen, voor je kredietwaardigheid, voor je huurwoning, voor je positie bij het UWV. Die schade valt grotendeels buiten de huidige compensatieberekening.
Wij vragen om helderheid. Welke instanties hadden toegang tot FSV-gegevens? Welke selectiecriteria werden gehanteerd? Hoeveel mensen hebben aantoonbare schade geleden buiten het kinderopvangtoeslagtraject? En is die schade meegenomen in de compensatieberekening — of niet?
Dit is geen ideologische vraag. Dit is een feitelijke vraag. En het antwoord bepaalt of de compensatie werkelijk “ruimhartig” is, of dat er een heel stuk schade buiten beeld is gebleven.
WOO 7 — Verantwoordelijkheid
Zes jaar na “Ongekend Onrecht” — welke consequenties zijn er getrokken?
Dit verzoek stelt een simpele vraag. Zijn er na het verschijnen van het rapport “Ongekend Onrecht” interne consequenties getrokken voor ambtenaren die betrokken waren bij de fraudeaanpak, de informatievoorziening aan de Kamer, of het beheer van systemen als de FSV en de datakluis?
Wij vragen om stukken over disciplinaire maatregelen of het ontbreken daarvan. Over de adviezen van de Commissie van Wijzen waarbij werd afgeweken van het UHT-oordeel — hoeveel gevallen, welke financiële gevolgen. Over de eerder geweigerde WhatsApp-berichten van de UHT-directie.
Het doel is niet een heksenjacht. Het doel is een antwoord op een vraag die al zes jaar wordt gesteld zonder dat iemand hem beantwoordt: als “ongekend onrecht” is geconstateerd, wat is er dan precies gedaan om herhaling te voorkomen? En welke gevolgen heeft dat gehad voor de mensen die erbij betrokken waren?
WOO 8 — De Samenhang Tussen Alle Trajecten
Is de hersteloperatie ontworpen vanuit het belang van gedupeerden — of vanuit het belang van de Staat?
Dit laatste verzoek is het meest fundamenteel. Het verbindt de andere zeven.
Kijk naar de feiten naast elkaar. De CWS sluit. De VSO bevat verplichte finale kwijting. Bezwaarprocedures lopen vast. De pauzeknop laat schulden doorlopen zonder communicatie. De compensatiemethodiek leidt tot honderden bezwaren. De datakluis wordt pas gemeld na de compensatiedeadline.
Er zijn twee mogelijke verklaringen. De eerste is dat dit alles het gevolg is van bureaucratische complexiteit, onderbezetting en ongelukkige timing. De tweede is dat de hersteloperatie zo is ingericht dat gedupeerden feitelijk worden ontmoedigd om naar de rechter te stappen — omdat een massale civiele procedure de Staat honderden miljoenen zou kosten.
De waarheid is waarschijnlijk genuanceerd. Niet zwart-wit. Maar de vraag moet gesteld worden. En het antwoord moet uit de stukken komen, niet uit een Kamerbrief.
Wij vragen om de interne analyses over de kosten van een massale civiele procedure tegen de Staat. Over de rol van de Landsadvocaat bij het ontwerpen van de trajecten. Over de vraag of — en zo ja hoe — intern is besproken dat de inrichting van de hersteloperatie de kans op civiele procedures verkleint.
Als die stukken bestaan en ze laten zien dat het belang van gedupeerden centraal stond, dan is dat goed nieuws. En als ze iets anders laten zien — dan is dat essentiële informatie voor elke ouder die nu voor de keuze staat om wel of niet te tekenen.
Hoe Werkt Het Nu — De Procedure
Nu de verzoeken zijn ingediend, begint de klok te lopen. Hier is wat er juridisch gaat gebeuren.
Stap 1 — Ontvangstbevestiging. Het bestuursorgaan bevestigt de ontvangst van het verzoek. Dit is geen inhoudelijke reactie, maar een administratieve bevestiging dat het verzoek is ontvangen en in behandeling wordt genomen.
Stap 2 — Beslistermijn. De standaardtermijn is vier weken na ontvangst. Binnen die vier weken moet het bestuursorgaan een besluit nemen: openbaar maken, gedeeltelijk openbaar maken, of weigeren. Bij gedeeltelijke openbaarmaking of weigering moet per document of passage worden gemotiveerd op welke weigeringsgrond het besluit is gebaseerd.
Stap 3 — Eventuele verdaging. Het bestuursorgaan kan de termijn met maximaal twee weken verdagen. Dat moet schriftelijk en gemotiveerd. “We hebben het druk” is geen geldige reden. De motivering moet inhoudelijk zijn — bijvoorbeeld de omvang van het verzoek of de noodzaak van overleg met derden.
Stap 4 — Na het besluit. Als het besluit binnen de termijn komt, beoordelen we de inhoud. Zijn de juiste documenten meegenomen? Is de motivering per passage gegeven? Zijn de weigeringsgronden correct toegepast? Bij gebreken: bezwaar. Bij fundamentele tekortkomingen: beroep bij de bestuursrechter.
Stap 5 — Bij niet-tijdig beslissen. Als er na zes weken geen besluit ligt, volgt een ingebrekestelling. Dat is een formeel schrijven waarin het bestuursorgaan wordt gesommeerd om alsnog binnen twee weken te beslissen. Doet het dat niet, dan begint automatisch een dwangsom te lopen — een financiële prikkel om alsnog te besluiten. En na die twee weken staat ook de weg open naar de bestuursrechter via een beroep niet-tijdig beslissen.
Dat is de theorie. De praktijk van Woo-verzoeken over de toeslagenaffaire leert dat doorlooptijden vaak langer zijn dan de wet voorschrijft. Dat is een bekend probleem, niet uniek voor dit dossier. Maar het betekent wel dat dit een traject is van maanden, niet van weken. Dat is de realiteit en daar zijn we op voorbereid.
Wat Mag Je Verwachten
Laat me eerlijk zijn. Een Woo-verzoek is geen tovermiddel. Het is een juridisch instrument met mogelijkheden én beperkingen.
De mogelijkheden zijn reëel. De overheid is wettelijk verplicht om te zoeken, te beoordelen en te beslissen. Ze kan niet doen alsof het verzoek niet bestaat. Ze moet reageren. En elk besluit — inclusief elke weigering — is vatbaar voor bezwaar en beroep. Dat geeft je als verzoeker een positie.
De beperkingen zijn ook reëel. De overheid kan documenten weigeren op grond van privacy, intern beraad, de betrekkingen met andere landen, of de veiligheid van de Staat. Ze kan passages lakken. Ze kan verwijzen naar eerdere Woo-besluiten over hetzelfde onderwerp. En ze kan de termijnen oprekken, soms aanzienlijk.
Wat je als lezer en als gedupeerde mag verwachten is dit: wij volgen elk verzoek op. Elk antwoord, elk deelbesluit, elke verdaging wordt beoordeeld en waar nodig juridisch bestreden. En alles wordt gepubliceerd op Vrije Opinie. Niet als interpretatie, niet als mening — als document. Zodat iedereen zelf kan lezen wat de overheid antwoordt. Of niet antwoordt.
Dit is een traject. Geen sprint. Het kost tijd, geduld en doorzettingsvermogen. Maar het is begonnen.
Waarom Dit Ertoe Doet
De toeslagenaffaire loopt nu zestien jaar. Er zijn commissies geweest, onderzoeken, rapporten, een parlementaire enquête, een kabinetsval, excuses, beloftes, voortgangsrapportages, en — nu weer — een datakluis met 64 miljoen bestanden die niemand blijkbaar kende.
Elk van die momenten was een kans om volledig transparant te zijn. Om alle documenten op tafel te leggen. Om te laten zien wat er is gebeurd, waarom, en door wie. Die kans is elke keer niet volledig benut.
Een Woo-verzoek is niet de ultieme oplossing. Het is een gereedschap. Een van de weinige gereedschappen die een burger heeft om de overheid te houden aan haar eigen belofte van transparantie. Het is traag. Het is frustrerend. Het levert soms minder op dan je hoopt. Maar het dwingt de overheid om te reageren. En elke reactie — ook een weigering — is informatie.
Acht verzoeken zijn vandaag ingediend. Over de komende weken en maanden zullen de antwoorden binnendruppelen. Of niet. Beide uitkomsten vertellen een verhaal.
Wij houden jullie op de hoogte. Elk antwoord, elk deelbesluit, elke ontwikkeling publiceren we op Vrije Opinie.
TL;DR — De Samenvatting
- Vandaag, 22 april 2026, zijn acht Woo-verzoeken ingediend bij de Belastingdienst, Dienst Toeslagen en het Ministerie van Financiën over de toeslagenaffaire.
- De acht onderwerpen: de datakluis met 64 miljoen bestanden, de pauzeknop en het communicatiebeleid, de sluiting van de CWS, de VSO met verplichte finale kwijting, de compensatiemethodiek, de FSV-doorwerking en discriminatie, verantwoordelijkheid na “Ongekend Onrecht,” en de samenhang tussen alle hersteltrajecten.
- De overheid heeft vier weken om te beslissen, met maximaal twee weken verdaging. Daarna volgen ingebrekestelling, dwangsom en eventueel beroep bij de bestuursrechter.
- Een Woo-verzoek is geen wondermiddel. De overheid kan verdagen, gedeeltelijk weigeren en passages lakken. Maar ze moet reageren, motiveren en een besluit nemen. En elk besluit is vatbaar voor bezwaar.
- Alle antwoorden, deelbesluiten en ontwikkelingen worden gepubliceerd op Vrije Opinie.
- Dit is een traject van maanden, niet van weken. Maar het is begonnen.
Over Dit Stuk
Dit artikel is geschreven vanuit persoonlijke ervaring als erkende gedupeerde van de toeslagenaffaire, nu zestien jaar. Vrije Opinie is een onafhankelijk platform dat opereert vanuit een libertarische visie: de overheid bestaat om burgers te dienen, niet om zichzelf te beschermen. Wij geloven in transparantie, eigen verantwoordelijkheid en het recht om macht te bevragen.
Niet iedereen zal het eens zijn met deze visie. Dat is precies de bedoeling. Vrije Opinie staat voor het recht om het oneens te zijn — onderbouwd, respectvol, en zonder dat iemand je het zwijgen oplegt.
Reageer met Respect.
Bronnen
- NOS — “Belastingdienst vindt datakluis met mogelijk relevante bestanden toeslagenschandaal” (16 april 2026) — https://nos.nl/artikel/2610594-belastingdienst-vindt-datakluis-met-mogelijk-relevante-bestanden-toeslagenschandaal
- Fiscaal Vanmorgen — “Belastingdienst stuit op ‘datakluis’ met 64 miljoen bestanden” (16 april 2026) — https://www.fiscaalvanmorgen.nl/2026/04/16/belastingdienst-stuit-op-datakluis-met-64-miljoen-bestanden/
- EenVandaag — “Miljoenen nieuwe bestanden is zoveelste voorbeeld van ‘ontbrekende stukken’ toeslagenaffaire” (16 april 2026) — https://eenvandaag.avrotros.nl/artikelen/miljoenen-nieuwe-bestanden-is-zoveelste-voorbeeld-van-ontbrekende-stukken-toeslagenaffaire-zo-zit-dat-163384
- BNNVARA/Joop — “64 miljoen bestanden in een datakluis: niet alleen de inhoud, ook het stilzwijgen eromheen is een schandaal” (april 2026) — https://www.bnnvara.nl/joop/artikelen/64-miljoen-bestanden-in-een-datakluis-niet-alleen-de-inhoud-ook-het-stilzwijgen-eromheen-is-een-schandaal
- Taxence — “Update datakluis Belastingdienst en gemiste documenten” (april 2026) — https://www.taxence.nl/nieuws/update-datakluis-belastingdienst-en-gemiste-documenten/
- Hart van Nederland — “Belastingdienst stuit op kluis met miljoenen bestanden rond toeslagenaffaire” (april 2026) — https://www.hartvannederland.nl/politiek/beleid/artikelen/belastingdienst-stuit-op-kluis-miljoenen-bestanden-rond-toeslagenaffaire
- Kamerbrief Update datakluis, nr. 2026-0000132235, Ministerie van Financiën (15 april 2026)
- Rijksoverheid.nl — Besluit Woo-verzoek schikkingsvoorstellen toeslagenaffaire (30 oktober 2025) — https://www.rijksoverheid.nl/documenten/woo-besluiten/2025/10/30/besluit-woo-verzoek-schikkingsvoorstellen-toeslagenaffaire
- Rijksoverheid.nl — Besluit Woo-verzoek totstandkoming hersteloperatie toeslagenaffaire (22 oktober 2025) — https://www.rijksoverheid.nl/documenten/woo-besluiten/2025/10/22/besluit-op-woo-verzoek-over-totstandkoming-hersteloperatie-toeslagenaffaire
- Open Overheid — Interview Bas van Beek, Woo-specialist Follow the Money — https://www.open-overheid.nl/actueel/nieuws/2023/5/10/de-woo-heeft-een-zelfreinigend-vermogen-voor-het-bestuur
- Rijksoverheid.nl — “Alle gedupeerde ouders hebben de integrale beoordeling doorlopen” (12 februari 2026) — https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2026/02/12/alle-gedupeerde-ouders-hebben-de-integrale-beoordeling-doorlopen
- Eerste Kamer — Kamerstukdossier Toeslagen (36.708) — https://www.eerstekamer.nl/kamerstukdossier/toeslagen
Alleen beschaafde reacties worden geplaatst. Bedreigingen, scheldpartijen en haatzaaiende opmerkingen worden verwijderd.